Ronald Lasecki

Park na warszawskim Gocławiu. Jego koncepcja zrodziła się w 2007 roku, po przeprowadzeniu wśród kilkuset mieszkańców ankiety dotyczącej sposobu zagospodarowania sztucznego zbiornika wodnego na odnodze środkowej części Kanału Gocławskiego. W 2008 roku przeprowadzono konkurs, którego zwycięzcą została pracownia PALK Architekci. Głównym projektantem był Piotr Hadecki, współautorami projektu zaś architekci Łukasz Stępniak i Krzysztof Łaniewski-Wołłk oraz Kinga Zinowiec-Cieplik. Prace, których koszt wyniósł ponad 10 mln. złotych, rozpoczęto w grudniu 2009 roku a uroczyste otwarcie obiektu nastąpiło 7 listopada 2010 roku. rzeźba "Kota Niezależnego Cyryla" autorstwa Bogny Czechowskiej, odsłonięty 29 maja 2011 roku fontanna, zimą oczywiście nieczynna boisko do piłki plażowej Dziwna rzeźba na skrzyżowaniu ul. gen. A. E. Fieldorfa "Nila" i ul. gen. T. Bora-Komorowskiego (na wysokości ul. Salamandry) na warszawskim Gocławiu. Chyba trochę zapuszczona i zapomniana - nie udało ...

  W aferze wokół planu Witkoffa nie chodzi wcale o to, że ten jankeski oligarcha doradzał Rosjanom jak przedstawić plan Trumpowi. Chodzi o to, że transkrypcja rozmowy została przekazana prasie. Nie trzeba zbytniej przenikliwości, by domyśleć się, że autorami przecieku musiały być służby USA. Deep state broni liberalnego status quo Rozmowa odbyła się 14 października, Steve Witkoff prosi tam doradcę Putina ds. polityki zagranicznej i byłego ambasadora Rosji w USA Jurija Uszakowa, by ten przekonał Putina do zadzwonienia do Białego Domu jeszcze przed wizytą Zełenskiego, schlebiania Trumpowi i przedstawienia mu planu w około dwudziestu punktach. W rozmowie Uszakowa z rosyjskim oligarchą Kiriłem Dmitriewem z 29 października, której transkrypcję również opublikował Bloomberg, ten ostatni uspokaja rozmówcę, że przekaże nieoficjalnie plan stronie jankeskiej, która będzie mogła przedstawić go jako swój. Liczący sobie dwadzieścia osiem punktów plan wyciekł w wersji rosyjskojęzyczne...

  Budynek wzniesiono w 1897 roku jako mieszkanie Jana Haeberlego (1848-1922), właściciela założonej przez niego w tym samym roku Fabryki Wyrobów Szmerglowych i Tarcz Szlifierskich „Haeberle i S-ka”. W pałacyku mieściły się też biura przedsiębiorstwa. W latach 1910-1912 willa była przebudowywana. Jest przykładem stylistycznego eklektyzmu charakterystycznego dla siedzib fabrykantów-nuworyszy z drugiej połowy i końca XIX wieku. W jej zdobionej elewacji i charakterystycznym detalu architektonicznym widoczna jest inspiracja architekturą Italii, szczególnie renesansu. Jan Haeberle zaczynał jako właściciel młyna parowego w którym wytwarzano także osełki do kos, gdy w 1897 roku uruchomił na terenie ówczesnej Wólki Grodziskiej fabrykę osełek do kos i użytku domowego oraz materiałów ściernych. Jego inicjatywa miała charakter pionierski, dając początek dzielnicy przemysłowej na zachodnich przedmieściach Grodziska (rewersem tego był upadek uzdrowiskowego statusu miejscowości). W 1923 roku pod ...