Ronald Lasecki

  W poniedziałek, 29 czerwca ogłoszono ostatecznie wyniki drugiej tury wyborów prezydenckich w Peru z 7 czerwca. 50,23% zdobyła w nich Keiko Fujimori popierana przez prawicową Fuerza Popular (FP), pokonując (?) Roberto S á ncheza popieranego przez centrolewicową Juntos por el Per ú (JP). Frekwencja wyniosła 72,03%, co oznacza że głosowało 27,3 mln. obywateli 35,5 milionowego kraju. Różnica w liczbie oddanych głosów wyniosła ostatecznie 49 641 na rzecz K. Fujimori. Zwycięstwo konserwatywnej kandydat jest jednak dość osobliwe, bowiem dokonało się dzięki głosom oddanym za granicą , gdzie zdobyła ona 63,21% głosów, tak więc o 81 655 więcej niż R. S á nchez, podczas gdy ten ostatni wygrał w kraju większością 50,088% co dało mu jednak jedynie 32 014 głosów więcej niż K. Fujimori. Sztab R. Sancheza próbował bezskutecznie skarżyć przeliczanie głosów z zagranicy, argumentując że nie zostały dopełnione procedury bezpieczeństwa dotyczące przewozu kart do głosowania z ambasad i konsulatów...

  „Zostałem wybrany przez „zapomnianych” mężczyzn i kobiety z peruwiańskiego interioru, przez wywłaszczonych, o których nikt nie dbał przez dwieście lat” (Pedro Castillo) Środa 7 grudnia 2022 r. przyniosła załamanie zaledwie 497-dniowej prezydentury Pedro Castillo (ur. 1969) w Peru. Jos é Pedro Castillo Terrones był wiejskim nauczycielem w szkole elementarnej a odskocznią dla jego kariery politycznej okazała się działalność w związkach zawodowych. Jego prezydentura była manifestacją niekompetencji, opierała się na quasi-korupcyjnych układach partyjno-biznesowych i pogrążyła administrację państwową w chaosie, paraliżując działalność wielu agencji rządowych. Bezprecedensowa była też jednak nagonka na prezydenta z interioru prowadzona przez kreolskie elity z Limy i wybrzeża. P. Castillo nieustannie wyśmiewano za prowincjonalny akcent, noszenie kapelusza z szerokim rondem, ponczo i gumowych sandałów, będących charakterystycznymi elementami stroju chłopów z głębi kraju. N...

Tożsamościowy zwrot szykują najprawdopodobniej wybory prezydenckie i parlamentarne w Peru, których pierwsza tura została przeprowadzona 11. kwietnia, druga zaś zapowiadana jest na czerwiec. Zwyciężył w nich z 19% poparcia kandydat patriotycznej lewicy Pedro Castillo , którego partia polityczna Wolne Peru (hiszp. Partido Político Nacional Perú Libre ) zdobyła 14% glosów i 37 mandatów w 130-osobowym Kongresie Peru. W tyle pozostali kandydaci liberalni : prawicowi Keiko Fujimori (13,4%) z partii Siła Ludowa (hiszp. Fuerza Popular, FP) i libertariański ekonomista Hernando de Soto (11,63%) z partii Naprzód Kraju (hiszp. Avanza País - Partido de Integración Social, AP), oraz lewicowa Verónika Mendoza (7,87%) z partii Razem dla Peru (hiszp. Juntos por el Perú , JP). Zupełnym niepowodzeniem zakończyła się próba wprowadzenia “rzutem na taśmę” na fotel prezydencki kandydata środowisk ewangelikalnych z USA w osobie piłkarza (!) George' Forsytha. Nie mający żadnych poglądów - poza otw...

Zgodnie z tezą Fernando Altruvego, wyłożoną w jego pracy „Królestwa Peru”, nie możemy mówić o „państwie” w odniesieniu do okresów poprzedzających nadejście Renesansu, zaś w takim sensie w jakim pojmujemy je obecnie – przed zawarciem pokoju westfalskiego (1648) 1 , gdy położone zostały podstawy pod koncepcję suwerenności, która następnie użyta zostanie by nadać siłę innej koncepcji, mianowicie koncepcji narodu, ściśle połączonej z koncepcją państwa, gdyż to ostatnie oznaczać będzie zorganizowaną politycznie społeczność terytorialną. Z drugiej strony, suwerenność ewoluować będzie od bycia skoncentrowaną w rękach monarchy, ku takiej, której sensem jest odzwierciedlanie woli ludu. Stwierdziwszy powyższe, nie chcąc popadać w anachronizm dotyczący kategorii politycznych, nie możemy mówić o „państwie” w odniesieniu do okresów poprzedzających wymienione wydarzenia, organizacje przedpaństwowe kwalifikować możemy zatem jedynie jako „jednostki polityczne”. W świetle tego co powiedzieliśmy...