Ronald Lasecki

    We czwartek 2. września chińska Państwowa Administracja Radiofonii i Telewizji (NRTA) zakazała pokazywania w telewizji zniewieściałych („niang pao”) mężczyzn i promowania zdegenerowanej estetyki oraz niezdrowego przekazu. Nadawcy zobowiązani zostali także do zaprzestania promocji „wulgarnych internetowych celebrytów i influencerów”oraz promowania uwielbienia dla zbytku i sławy. W zamian nadawcy promować mają „wspaniałą chińską kulturę tradycyjną, kulturę rewolucyjną oraz rozwiniętą kulturę socjalistyczną”. Jest to część prowadzonej przez prezydenta Xi Jinpinga polityki „narodowego odmłodzenia”, zakładającej ściślejszą kontrolę władz nad biznesem, edukacją, kulturą i religią w celu promowania zdrowej moralności oraz ideału potężnych, mocarstwowych Chin. Chińskie władze ograniczyć chcą chorą fascynację obywateli, a szczególnie młodzieży, gwiazdami popkultury. Podyktowane jest to obawą, że zainteresowanie młodych Chińczyków wymuskanymi i zniewieściałymi celebrytami z ...

    „Przeklnie rozum po tysiąckroć Powstanie, serce ujrzy po tysiąckroć je w glorii” (Edmund Osmańczyk) Niesłusznie zapomniana jest dziś praca „Warszawa 1944. Powstanie” autorstwa francuskiego historyka żydowskiego pochodzenia Jeana-Françoisa Steinera (ja sam znalazłem ją przypadkowo na jarmarku na warszawskiej Olimpii). Książka daje już posmak narracji właściwej mającemu wkrótce nadejść postmodernizmowi, który w tym przypadku ukazuje akurat swoje najmocniejsze strony. Kosztem zaburzonej niekiedy chronologii, autor zderza ze sobą treść dokumentów i wypowiedzi uczestników lipcowych narad Komendy Głównej AK, gdzie dyskutowano kwestię wzniecenia powstania. Historia zostaje tu niejako udramatyzowana, uzyskuje walor – dziś powiedzielibyśmy - „dreszczowca politycznego”. Warto jednak również po pracę francuskiego autora sięgnąć – zdecydowanie bardziej niż po przereklamowaną pisaninę Normana Daviesa – ze względu na zwarte tam cenne spostrzeżenie. J.-F. Steiner, starając si...

  Grodzisko pochodzi najprawdopodobniej z XIII wieku, gdy było najpewniej siedzibą księcia czerskiego (1247-1248) i mazowieckiego (1248-1262) Siemowita I (1215-1262). W latach 1280-1282 było grodem kasztelańskim i siedzibą kasztelana Mikołaja. Grodzisko wybudowano nad Mrową (dziś Utratą) której koryto w czasach istnienia grodziska przebiegało o 40 metrów od niego (dziś jest to 100 metrów), na wzniesieniu moreny czołowej. Od strony północnej znajdowało się podgrodzie otoczone fosą i ziemno-drewnianym wałem. W części północnej znajduje się 8-metrowy stożek ziemny otoczony dodatkowo wewnętrznym wałem i fosą. Na północnym wzniesieniu odkryto ślady ceglanego budynku, pełniącego najprawdopodobniej rolę siedziby Siemowita I i jego syna Konrada II. Ponadto w grodzisku znajdowały się pomieszczenie do zmiękczania rogu, pracownia złotnika, piwniczka i wędzarnia. Znaleziono też sprzączki, bransolety, paciorki, klucze, igły, szpile, noże, nożyczki i inne artefakty. Grodzisko Osiek jest ...

  Sporo zamieszania wywołały przypisywane początkowo Przemysławowi Czarnkowi, a jak się później okazało wypowiedziane przez jego doradcę Pawła Skrzydlewskiego, słowa o „wychowaniu do cnót niewieścich”. Wypowiedź powszechnie wyśmiano jako moralizatorską i staroświecką. Zarzuty te są zupełnie niesłuszne a ich powtarzanie na prawicy świadczy intelektualnej i ideowej słabości autorów takich krytyk. Cnota oznacza coś dobrego. Jest przymiotem charakteru i elementem postawy należącym do etosu jakiejś grupy bądź kategorii społecznej, choć możemy wskazać też cnoty niemal uniwersalne, o czym jednak więcej niżej Większość krytyków słów ministerialnego doradcy rozumienie „cnoty” odnoszonej do kobiet sprowadza do czystości płciowej, która w naszej kulturze należy oczywiście do etosu kobiecego, choć bynajmniej się on do niej nie sprowadza i nawet w najbardziej moralizującej literaturze XIX-wiecznej „cnoty niewieście” pojmowano dużo szerzej niż tylko przez odniesienie do czystości płciowej. R...

4. czerwca irański uzbrojony dron odpalony został przez szyickie milicje irackie przeciw znajdującej się w tym kraju jankeskiej bazie Ain Al-Asad, gdzie stacjonuje 2 500 żołnierzy USA. Nie było ofiar śmiertelnych, jednak atak wywołał duże zniszczenia materialne. Drony były również odpalane 9. czerwca przez milicje irackie przeciwko „zielonej strefie” w Bagdadzie, gdzie znajdują się ambasady zachodnich okupantów, w tym ufortyfikowana baza USA i trafione jednym z nich Bagdadzkie Centrum Wsparcia Dyplomatycznego (Baghdad Diplomatic Support Center) 1 . 20. czerwca w Ain Al-Asad uderzył pocisk rakietowy Katiusza wystrzelony przez proirańskie milicje szyickie w Iraku 2 . 26. czerwca trzy drony z ładunkami wybuchowymi wystrzelone zostały przeciwko instalacjom CIA i konsulatowi USA w kurdystańskim Irbilu. W sumie, od początku roku na terenie Iraku przeprowadzonych zostało 40 ataków przeciwko okupacyjnym instalacjom USA, w tym 14 ataków rakietowych. Od kwietnia na instalacje okup...

  "Prawdziwe centrum imperium (brytyjskiego) jest gdzie indziej: tkwi ono, jeśli możemy ująć to w ten sposób, w kaście handlarzy w najbardziej ogólnym tego sensie, której współczesnymi formami są plutokratyczna oligarchia, finanse, oraz monopole przemysłowe i ekonomiczne. „Sklepikarz” jest prawdziwym panem Brytanii; niegodziwy i cyniczny duch handlarza, jego interesy ekonomiczne, jego żądza zawładnięcia dobrami świata w największym możliwym rozmiarze, to właśnie podstawy angielskiej polityki „imperialnej”i prawdziwe siły napędowe angielskiego życia, ukryte pod monarchiczną, konserwatywną powłoką”.  (Julius Evola)

    Prezydent-elekt Iranu Ebrahim Raisi zapowiedział, że priorytetem jego rządu będzie „wzmocnienie związków z naszymi sąsiadami w regionie”. Zaapelował też do Arabii Saudyjskiej by zakończyła agresję przeciwko Jemenowi: „Musi powrócić stabilność, by mieszkańcy Jemenu mogli decydować (…) na ręce kogo chcą złożyć odpowiedzialność za rządzenie. Ponawiamy też apel, by Saudowie natychmiast zaprzestali ataków przeciw Jemenowi” 1 . Jeszcze w kwietniu Teheran i Rijad rozpoczęły negocjacje odprężeniowe prowadzone za pośrednictwem rządu irackiego w Bagdadzie 2 . W maju irańskie ministerstwo spraw zagranicznych potwierdziło prowadzenie rozmów ze stroną saudyjską. E. Raisi oświadczył też, że nie widzi przeszkód, by na powrót otwarte zostały ambasady saudyjska w Iranie i irańska w Arabii Saudyjskiej, zamknięte w 2016 r. po tym gdy Arabia Saudyjska dokonała egzekucji szyickiego duchownego Nimr al-Nimra, zaś kilka godzin później tłum zaatakował i podpalił budynek saudyjskiej ambasady w Teh...