U progu kultury popularnej. Recenzja „Armadale'a” Wilkie Collinsa
„Armadale” to powieść raczej mierna i przez sam fakt że została napisana w połowie XIX w. na pewno do klasyki literatury pięknej nie trafi. Nie jest więc przypadkiem, że polskiemu czytelnikowi udostępniona została po raz pierwszy dopiero w 2016 r. Pewnie to i dobrze, bo autor był w okresie swego życia jednym z bardziej popularnych pisarzy angielskich, aczkolwiek warto też zadać sobie pytanie czy potrzebne i pożyteczne jest popularyzowanie w Polsce każdej anglojęzycznej szmiry, tylko dlatego że powstała w przytłaczających w ostatnich dwustu latach cywilizacyjnie świat państwach anglosaskich? W każdym razie, od strony technicznej pochwała należy się zarówno Wydawnictwu MG – za staranną edycję i ładną oprawę graficzną książki – jak i odpowiedzialnej za tłumaczenie Joannie Wadas; w tomie da się znaleźć może dosłownie ze dwie literówki, przekład wydobywa z oryginału zaś chyba wszystko, co da się z niego wydobyć. Zastanawia jedynie dobór patronów medialnych wśród których, obok p...