Ronald Lasecki

„Zasadniczym jednak powodem (tragicznej reakcji rządu Francji na epidemię COVID-19) jest to, że, by spełnić standardy ideologii liberalnej, chcieliśmy podporządkować sferę publicznej ochrony zdrowia zasadom opłacalności rynkowej, konkurencyjności i bieżącego zarządzania, co doprowadziło do utraty tysięcy łóżek szpitalnych, zniszczenia zapasów i obniżenia bezpieczeństwa zatrudnienia dla i tak źle opłacanego personelu. Innymi słowy, zintegrowaliśmy w ramach systemu rynkowego sektor, który z definicji znajduje się poza rynkiem. Skutkiem było rozległe załamanie potencjału publicznych szpitali. (…) Nawet w Średniowieczu, poddawanie kwarantannie zdrowych ludzi nigdy nie pomogło w powstrzymaniu żadnej epidemii. Z tego punktu widzenia, ogólna kwarantanna była przede wszystkim oznaką bezsiły: poddaliśmy wszystkich kwarantannie, ponieważ ani nie mieliśmy masek (które najpierw uznaliśmy za „bezużyteczne”, by następnie uczynić ich noszenie niemal obowiązkowym), ani testów, ani sp...

Boulevard Voltaire: Feminizm dawniej walczył o poszerzenie praw kobiet. Współczesny neofeminizm neguje pojęcia męskości i kobiecości. Jak wytłumaczyć tę zmianę? Alain de Benoist: Doszło do tego w dwóch etapach. W pierwszym, feministki orientacji uniwersalistycznej (te, które równość uważają za synonim identyczności) dążyły, by pokazać że kobiety to „tacy sami mężczyźni, jak wszyscy inni”. Obejmowało to, na przykład, udowodnienie że nie istnieją zawody z natury zarezerwowane dla tej lub innej płci, że mogą istnieć kobiety-żołnierze, kobiety-piloci samolotów etc. Czemu nie? Jednak, jeśli nie ma już dłużej „męskich zawodów”, to istnieją tylko zawody typu unisex. Równocześnie, zaczęto się domagać parytetu we wszystkich dziedzinach, wychodząc z założenia że płcie mają nie tylko takie same zdolności, ale też takie same upodobania i aspiracje. Ten wymóg stopniowo podniesiono do poziomu absurdu – nawet jeśli nie ma jeszcze zbyt wielu zamiataczek ulic ( d’éboueuses ) i męskich aku...

Wraz z dymisją Nicolasa Hulota z rządu Macrona, nasuwa się myśl że minister ekologii którego by nie zdymisjonowano, byłby do niczego. Czy to kolejna stracona szansa? Alain de Benoist: Wiele można zarzucić Nicolasowi Hulotowi 1 , ale nie oportunizm. Nie powiedziałbym tego samego o jego następcy, który sprawia wrażenie, że ma usta wytrenowane do kłamstwa. Hulot nie chciał być ministrem, ostatecznie ugiął się pod presją, ale żałował. I ustąpił. Ustąpiwszy jednak, powiedział prawdę, że przy wszystkich głupotach jakie mówi się o „zielonym kapitalizmie” i „rozwoju zrównoważonym”, ekonomia i ekologia podlegają wzajemnie wykluczającym się logikom. Ekologii nie da się połączyć z liberalnym kapitalizmem ani z logiką zysku, ponieważ to ich planetarnemu wyzwoleniu zawdzięczamy degradację środowiska której jesteśmy dziś świadkami. Tutaj powinniśmy zacytować słowa Bousseta o tych, którzy boleją nad rezultatami, zakochawszy się w przyczynach. Z tego punktu widzenia, minister ekologii...