Ronald Lasecki

  Po 2011 roku Turcja próbowała odbudować Imperium Osmańskie przy pomocy Bractwa Muzułmańskiego. Projekt ten zakończył się klęską, Bracia bowiem nie zdobyli władzy w Tunezji, w Egipcie błyskawicznie ją stracili i zostali zdruzgotani przez sprzymierzoną z Zachodem dyktaturę wojskową, stracili też władzę w Sudanie a wreszcie zostali też zdruzgotani przez Izrael w Strefie Gazy. Firmujący w Turcji neoosmański projekt geopolityczny minister spraw zagranicznych a następnie premier tego kraju Ahmet Davuto ğlu, mający zresztą bardziej liberalną koncepcję polityki tureckiej niż Recep Tayyip Erdoğan, w 2016 roku pożegnał się ze stanowiskami w administracji. Ankara dokonała rewizji swojej polityki zagranicznej, szukając porozumienia z reżymami których nie udało jej się obalić, jak egipski, sudański, a do czasu upadku Baszszara al-Asada w grudniu 2024 roku (które było zaskoczeniem nawet w Anatolii) - również syryjski. Dobrym przykładem tego przewartościowania w polityce zagranicznej Türkiy...