Ronald Lasecki

  Budynek wzniesiono w 1897 roku jako mieszkanie Jana Haeberlego (1848-1922), właściciela założonej przez niego w tym samym roku Fabryki Wyrobów Szmerglowych i Tarcz Szlifierskich „Haeberle i S-ka”. W pałacyku mieściły się też biura przedsiębiorstwa. W latach 1910-1912 willa była przebudowywana. Jest przykładem stylistycznego eklektyzmu charakterystycznego dla siedzib fabrykantów-nuworyszy z drugiej połowy i końca XIX wieku. W jej zdobionej elewacji i charakterystycznym detalu architektonicznym widoczna jest inspiracja architekturą Italii, szczególnie renesansu. Jan Haeberle zaczynał jako właściciel młyna parowego w którym wytwarzano także osełki do kos, gdy w 1897 roku uruchomił na terenie ówczesnej Wólki Grodziskiej fabrykę osełek do kos i użytku domowego oraz materiałów ściernych. Jego inicjatywa miała charakter pionierski, dając początek dzielnicy przemysłowej na zachodnich przedmieściach Grodziska (rewersem tego był upadek uzdrowiskowego statusu miejscowości). W 1923 roku pod ...

  Świątynię ufundował ksiądz Antoni Popławski (1871-1943), który po powrocie z posługi misjonarskiej w Ameryce Północnej zakupił dużą nieruchomość w Strudze i założył zakład wychowawczy dla pięćdziesięciu sierot i ubogich chłopców który do jego zamknięcia 14 października 1927 roku prowadziły Siostry Rodziny Maryi, od 1936 roku zaś w pracy szkolno-wychowawczej pomagają Siostry Córki Najczystszego Serca Maryi. Kościół wybudowano w latach 1928-1930 według projektu architekta Feliksa Michalskiego z Warszawy, pod kierunkiem majstra-murarza Feliksa Maciejewskiego z parafii. Budynek kościoła poświęcił 8 listopada 1931 roku kardynał Aleksander Kakowski (1862-1938). W 1975 roku odbudowano zniszczone podczas wojny wieże, w 1985 roku dobudowano nawy boczne. 16 maja 1994 roku sprowadzono z Fatimy figurę Matki Boskiej, którą pobłogosławił w Watykanie ówczesny papież Jan Paweł II. Zaprowadzono też wtedy sprawowane od maja do października nabożeństwo fatimskie. Konsekracji świątyni dokonał...

  Radzin jako odrębny majątek wyodrębniony został w 1833 roku, gdy Leopold Radziński nabył od swego ojca Józefa część majątku Glinki, zapisując ją w odrębnej księdze hipotecznej. To on również wybudował w majątku drewniany dwór, w którym spędzał miesiące letnie. Po zmarłym bezpotomnie Leopoldzie Radzińskim, w 1871 r. majątek odziedziczył Celestyn Polakiewicz, z którego inicjatywy na miejscu dawnego dworu drewnianego w latach 1872-1875 wzniesiono obecny dwór murowany. Wybudowano też wtedy oficynę, stajnię, kuźnię i czworaki. Od imienia C. Polakiewicza lub jego córki Celestyny wywodzi się też nazwa Celestynów. W kolejnych latach dwór przechodził w ręce Niezabitowskich i Schwarschteinów, w latach 1927-1929 Rosłońców, w latach 1929-1944 Zalewskich z Przydromirskimi. Od 1873 r. do 1940 r. w majątku działała cegielnia, zanim okupant niemiecki wymordował wszystkich jej pracowników. Pozostałością po niej są komin i stawy, z których wybierano glinę. W 1944 r. przeprowadzono dobrowoln...

  Parafię w Goźlinie erygowano w 1699 roku z fundacji cześnika łukowskiego Jana z Glewu Lasockiego, w 1818 roku decyzją papieża Piusa VII (1800-1823) wyłączono ją z archidiecezji warszawskiej i włączono do diecezji janowskiej czyli podlaskiej. W 1867 roku ukazem cara Aleksandra II (1855-1881) diecezja podlaska została skasowana a parafia w Goźlinie trafiła do diecezji lubelskiej. W 1918 roku papież Benedykt XV (1914-1922) utworzył diecezję siedlecką czyli podlaską, w której znalazła się parafia. Zmiana granic diecezji na wschodnim Mazowszu przez papieża Jana Pawła II (1978-2005) w 1992 roku nie zmieniła przynależności parafii w Goźlinie do diecezji siedleckiej czyli podlaskiej. Ufundowane przez Jana Lasockiego kościół i klasztor od początku służyły założonemu w latach 1671-1673 przez księdza Stanisława Papczyńskiego (1631-1701) Zgromadzeniu Braci Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny (marianów). Klasztor został zamknięty w 1864 roku przez Rosjan a marianie powrócili do G...

  Widoczna na zdjęciach świątynia wystawiona została najprawdopodobniej w połowie XVII wieku, z wykorzystaniem materiałów z wcześniej stojącego na jej miejscu kościoła. Pierwszy kościół wybudowano w Chynowie w 1434 roku, równocześnie erygując tam parafię. Budynek świątyni remontowany był m.in. w latach 1871-1873, 1930-1934, 1948-1949. Drewniana dzwonnica konstrukcji słupowo-ramowej wzniesiona została w 1867 r. Obok znajduje się ciekawy kamienny nagrobek.  Kościół w Chynowie jest jedynym na Mazowszu, w którym do znajdujących się w górnej kondygnacji lóż kolatorskich prowadzą zewnętrzne schody, usytuowane wzdłuż ścian wschodniej i zachodniej. Jest to też najstarsza zbudowana z modrzewia świątynia na historycznym Mazowszu. Parafia liczy sobie obecnie 3480 wiernych a położona nad rzeczką Czarną na Równinie Warszawskiej wieś Chynów około 400 mieszkańców.

  Dworek wybudowany w 1805 r. dla kasztelana Franciszka Krotkowskiego, następnie należał do rodziny Romanów, w 1842 r. stał się zaś własnością prof. Fryderyka Skarbka (1792-1866), którego żona Ludwika od 1802 r. była z kolei właścicielem wsi Żelazowa Wola wraz z tamtejszym dworem, w którego wschodniej oficynie urodził się w 1810 r. Fryderyk Chopin. Kolejnymi właścicielami dworu byli hrabianka Grabowska, Konstanty Grabowski, Antoni Żukowski, na koniec zaś rodzina Berensewiczów. W 1938 r. Wyczółki włączono do Warszawy, w związku z czym w 1945 r. dwór został przejęty przez państwo na podstawie dekretu Bieruta. W latach 1970. planowano w nim urządzić ośrodek rekreacyjny dla załogi Kombinatu Budownictwa Miejskiego „Południe”, który w pobliżu miał swoją fabrykę domów. W latach 1990. dwór wraz z posiadłością o powierzchni 36 375 m ² odzyskał Andrzej Józef Beręsewicz, który zachował ją do swej śmierci na przełomie XX/XXI wieku. Spadkobiercą Beręsewicza i obecnym właścicielem dworku je...