Ronald Lasecki

  Świątynię ufundował ksiądz Antoni Popławski (1871-1943), który po powrocie z posługi misjonarskiej w Ameryce Północnej zakupił dużą nieruchomość w Strudze i założył zakład wychowawczy dla pięćdziesięciu sierot i ubogich chłopców który do jego zamknięcia 14 października 1927 roku prowadziły Siostry Rodziny Maryi, od 1936 roku zaś w pracy szkolno-wychowawczej pomagają Siostry Córki Najczystszego Serca Maryi. Kościół wybudowano w latach 1928-1930 według projektu architekta Feliksa Michalskiego z Warszawy, pod kierunkiem majstra-murarza Feliksa Maciejewskiego z parafii. Budynek kościoła poświęcił 8 listopada 1931 roku kardynał Aleksander Kakowski (1862-1938). W 1975 roku odbudowano zniszczone podczas wojny wieże, w 1985 roku dobudowano nawy boczne. 16 maja 1994 roku sprowadzono z Fatimy figurę Matki Boskiej, którą pobłogosławił w Watykanie ówczesny papież Jan Paweł II. Zaprowadzono też wtedy sprawowane od maja do października nabożeństwo fatimskie. Konsekracji świątyni dokonał...

  Katedra Świętej Trójcy w Dreźnie – wybudowana w latach 1739-1755 z piaskowca pozyskiwanego w Szwajcarii Saksońskiej jako katolicki kościół dworski w stylu barokowym dla elektora saskiego (od 1733 r.) Fryderyka Augusta II i króla Polski (od 1734 roku, jako August III). Od 1964 r. konkatedra, od 1980 r. katedra diecezji miśnieńsko-drezdeńskiej i kościół parafialny parafii katedralnej. Jest to największy kościół katolicki w Saksonii. Od 1 kwietnia 1736 r. do 30 września 1749 r. budową świątyni kierował włoski architekt Gaetano Chiaveri (1689-1770, od 1740 r. kierował też przebudową skrzydła północno-wschodniego Zamku Królewskiego w Warszawie) a w budowę zaangażowanych było wielu sprowadzonych z Italii rzemieślników. Opieszałość w pracach sprawiła że po wyjeździe G. Chiaveriego ich kierownictwo powierzono Juliusowi Heinrichowi Schwarze (1706-1775), uważanemu za najwybitniejszego przedstawiciela drezdeńskiego rokoko, uczniowi Johanna Christoipha Kn öffela (1686-1752) który również ...

  Parafię w Goźlinie erygowano w 1699 roku z fundacji cześnika łukowskiego Jana z Glewu Lasockiego, w 1818 roku decyzją papieża Piusa VII (1800-1823) wyłączono ją z archidiecezji warszawskiej i włączono do diecezji janowskiej czyli podlaskiej. W 1867 roku ukazem cara Aleksandra II (1855-1881) diecezja podlaska została skasowana a parafia w Goźlinie trafiła do diecezji lubelskiej. W 1918 roku papież Benedykt XV (1914-1922) utworzył diecezję siedlecką czyli podlaską, w której znalazła się parafia. Zmiana granic diecezji na wschodnim Mazowszu przez papieża Jana Pawła II (1978-2005) w 1992 roku nie zmieniła przynależności parafii w Goźlinie do diecezji siedleckiej czyli podlaskiej. Ufundowane przez Jana Lasockiego kościół i klasztor od początku służyły założonemu w latach 1671-1673 przez księdza Stanisława Papczyńskiego (1631-1701) Zgromadzeniu Braci Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny (marianów). Klasztor został zamknięty w 1864 roku przez Rosjan a marianie powrócili do G...

  Widoczna na zdjęciach świątynia wystawiona została najprawdopodobniej w połowie XVII wieku, z wykorzystaniem materiałów z wcześniej stojącego na jej miejscu kościoła. Pierwszy kościół wybudowano w Chynowie w 1434 roku, równocześnie erygując tam parafię. Budynek świątyni remontowany był m.in. w latach 1871-1873, 1930-1934, 1948-1949. Drewniana dzwonnica konstrukcji słupowo-ramowej wzniesiona została w 1867 r. Obok znajduje się ciekawy kamienny nagrobek.  Kościół w Chynowie jest jedynym na Mazowszu, w którym do znajdujących się w górnej kondygnacji lóż kolatorskich prowadzą zewnętrzne schody, usytuowane wzdłuż ścian wschodniej i zachodniej. Jest to też najstarsza zbudowana z modrzewia świątynia na historycznym Mazowszu. Parafia liczy sobie obecnie 3480 wiernych a położona nad rzeczką Czarną na Równinie Warszawskiej wieś Chynów około 400 mieszkańców.

 Drewniana dzwonnica z 1817 roku

  Świątynia na tym terenie istniała już w XIV wieku, obecny budynek kościoła pochodzi jednak z początku wieku XVI. Fundatorem był arcybiskup gnieźnieński Andrzej Róża Boryszewski, budowę zaś wykonano staraniem plebana Macieja z Wolbromia. Konsekracja odbyła się w 1521 r. Jest to najprawdopodobniej najstarsza istniejąca drewniana świątynia na Mazowszu. Od podobnych kościołów małopolskich różni się występowaniem wąskich naw bocznych, krytych odrębnymi niż nawa główna daszkami, co umożliwiło wprowadzenie dodatkowych okien pomiędzy dachami naw bocznych a dachem nawy głównej, doświetlających tą ostatnią. W XVII lub XVIII w. dobudowano murowaną zakrystię. Świątynia była restaurowana w latach 1794 i 1809. Z 1827 r. pochodzi południowa kruchta. W 1856 r., staraniem plebana Błażeja Mirowskiego, wymieniono sufity, podłogi, pokrycie, słupy wspierające, przyciesie i szalunki. W 1914 r. dostawiono kruchtę od frontu. Remonty przeprowadzono w latach 1922 i 1949. Ostatni miał miejsce w 1981 r....